วันนี้มาเขียนตอนจบของวันหยุดสุขสันต์ที่ Côte d ' azur
มาต่อจากเมื่อวันก่อนที่ไปเที่ยว St Tropez กันนะจ๊ะ
หลังจากที่พวกเราเจอแดดกันมาหลายวัน ฟ้า ฝนก็ไม่เข้าข้างพวกเราแล้ว
วันอังคารที่ 8 เมษายน
พยากรณ์อากาศบอกว่าฝนจะตกติดต่อกันหลายวัน แม่กับปะป๋าได้ยินแล้วก็เศร้าใจ
ก็อุตส่าห์หนีฝนจากทางเหนือมา นึกว่าจะเจอแต่แดด
กลับมาเจอฝนอีก แต่ปะป๋าบอกว่าเราอยู่ติดทะเล
ไม่แน่อากาศอาจเปลี่ยนแปลงได้ทุกเมื่อ


วันอังคารเช้าหลังจากที่ทานอาหารเช้าเสร็จแล้ว
พี่แมทธิวอยากไปเล่นที่ชายหาด ปะป๋าบอกว่าลมแรงนะพี่แมทธิวจะไปเหรอลูก
พี่แมทธิวบอกว่าอยากไป เอ้า ไปก็ไปจ๊ะ
ไปถึงไม่มีใครอยู่ที่ชายหาดเลย มีแต่เราสี่คน แม่ไม่ค่อยอยากไปเท่าไหร่
แต่ก็อยากอยู่กับปะป๋าและลูกๆ ก็เลยยอมไปด้วย ลมแรงมากๆ
ปะป๋าชวนพี่แมทธิวเล่นว่าว พี่แมทธิวดีใจใหญ่เลย
เล่นไปเล่นมา ลมก็แรง
สุดท้ายว่าวไปติดอยู่ที่ต้นไม้ ปะป๋าใช้เวลานานเลยกว่าจะเอามันออกมาได้
แม่กับมาเอว่านั่งดูสองหนุ่ม หนาวก็หนาว แต่ก็อดหัวเราะปะป๋าไม่ได้ อิอิอิ


ตกเย็นพวกเราเดินไปเที่ยวที่ Port grimaud
ที่นี้เป็นที่รู้จักดีว่าเป็นเมืองที่เหมือนกับเมือง เวอร์นีส ที่ อิตาลี่
เสียดายที่ไม่มีแดด แล้วก็หนาวด้วย แถมฝนตกนิดหน่อย
แต่หวกเราก็ไม่หวั่น ยังคงเดินเที่ยวกันต่อไป

¤จริงๆแล้ว แม่กับปะป๋าเคยพาพี่แมทธิวมาที่นี้แล้วเมื่อ สี่ปีก่อนนะลูก ¤
ครั้งก่อนมีแดดดี แถมยังได้นั่งเรือชมรอบๆหมู่บ้านนี้ด้วย
แต่คราวนี้เป็นช่วงเดือน เมษา ยังไม่ค่อยมีร้านค้าเปิดมากนักเหมือนตอนหน้าร้อน

¤ แม่ชอบบ้านที่นี้มากๆเลย เค้าทำบ้านน่าอยู่มาก
มีสีสันสวยงาม เห็นแล้วก็อยากมาอยู่ที่นี้ จริงๆ ¤

จำได้เมื่อครั้งก่อนที่เราได้นั่งเรือชมรอบๆหมู่บ้าน
บางบ้านมีสวนเล็กๆ ติดกับท่าน้ำเลย บ้านแต่ละหลังก็จัดสะสวยเลย
และนี้แหละที่เป็นที่ดึงดูดนักท่องเที่ยว

เรือที่จอดที่ท่าเรือนี้ ไม่ค่อยใหญ่โตเหมือนที่ St Tropez
แต่ก็ยังพอมีนิดหน่อย พี่แมทธิวบอกว่า ชอบเรือยอชร์ที่ St Tropez มากกว่า

คนไม่ค่อยมีเลย นางเล็กๆของแม่เลยวิ่งเล่นขึ้นลงสะพานอย่างสนุกสนาน
งานนี้มีแต่พี่แมทธิวที่ยอมเป็นนายแบบให้แม่ถ่ายรูป

เสียดายมากๆเลยที่แดดไม่มี รูปออกมาเลยไม่ค่อยแจ่มเท่าไหร่
ไม่เป็นไรรูปไม่แจ่มแต่คนถ่ายแจ่มก็พอแล้วใช่ไหมจ๊ะ อิอิ
........
ระหว่างที่ลูกๆวิ่งเล่น แม่กับปะป๋ายืนมองตรงนี้ ยิ่งมองยิ่งอยากย้ายบ้านมาอยู่ที่นี้อิอิ


วันที่ 9 เมษายน วันนี้แดดก็ไม่มีตามเคย
ไปเล่นทรายที่ชายหาดก็ไม่ได้เพราะลมแรงแถมหนาวด้วย
แม่กลัวลูกไม่สบาย เลยหากิจกรรมอย่างอื่นให้ลูกๆทำแทน
ปะป๋าเสนอว่า เราไป Mini golf กันดีกว่า
เรารีบไปก่อนที่ฝนจะตก คุณปู่ไม่ค่อยสบายเลยไม่ได้ไปกับพวกเรา
......
ดูมาดคุณชายใหญ่ของแม่ ท่านี้ขอบอกว่าโพสเองโดยแม่ไม่ได้บอกเลยนะเนี้ย
อิอิอิ

Camping ที่เราพักอยู่ไม่ไกลจาก Mini golf เลย ขับรถไปแค่ 5 นาทีก็ถึงแล้ว
รวดเร็วทันใจจริงๆเลย ไปถึงก็มีแต่พวกเรา อากาศหนาวอย่างนี้คงไม่มีใครมาเล่น
มีแต่บ้านเรานี้แหละ ไม่กลัวหนาวเลย อยากเที่ยวให้คุ้ม
อยู่แต่ในโมบิโลมก็สงสารลูก อุตส่าห์มาเที่ยวทั้งที อิอิ


ที่นี้อะไรๆก็แพง ค่าเล่น ผู้ใหญ่ 10ยูโร ส่วน เด็ก 7ยูโร นางเล็กไม่เสียเงิน
แต่เค้าก็ให้มาเอว่ายืมไม้ตีกอฟล์ด้วย ใจดีจริงๆเลย
เริ่มเล่นได้แป๊บเดียว มาเอว่า บอกแม่ อยากกลับ อยากกลับ
มาเอว่าป่วนสุดๆเลย แต่ละครั้งที่เราจะเริ่มเล่น มาเอว่าก็จะมาขวางทาง
แม่ก็ปล่อยให้มาเอว่าร้องไห้ แม่ทำเป็นไม่สนใจ ไม่มีใครสนใจมาเอว่าเลย


มาเอว่าโกรธที่ไม่มีใครสนใจ เลยเรียกร้องความสนใจ
โดยการวิ่งไปขวางทางไม่ให้พวกเราตีกอฟล์ ดูสิ ว่านี้ตัวเล็กอย่างนี้ยังร้ายน่าดู
แล้วโตขึ้นจะทำยังไงดีเนี้ย นางเล็กๆของแม่เริ่มดื้อใหญ่แล้ว
สุดท้ายมาเอว่าก็หยุดดื้อ เพราะไม่มีใครสนใจ ร้องไห้ก็แล้ว แกล้งก็แล้ว
พอไม่มีใครสนมาเอว่าก็หยุดเอง แม่ดีใจ ทำอย่างนี้แล้วได้ผล
พวกเราใช้เวลาสองชั่วโมงกว่าถึงจะเล่นหมด สิบแปดหลุม พ่อลูกสนุกกันใหญ่
ส่วนแม่ก็สนุกกับการวิ่งไล่จับมาเอว่า สนุกไปอีกแบบ
ท้ายสุด พี่แมทธิวร้องไห้ เเพราะหลุมสุดท้ายยากมาก ตีกี่ทีก็ไม่ผ่าน
แต่แม่ตีครั้งเดียวฟลุกลงหลุม พี่แมทธิวเลยแพ้ นั่งร้องไห้เหมือนเด็กเลย
ปะป๋าเลยบอกว่าถ้าพี่แมทธิวเป็นอย่างนี้อีกหน่อยไม่พามาแล้ว
ขี้แพ้ชวนตี สรุบคะแนน ถึงแม้ว่าหลุมสุดท้ายพี่แมทธิวตีไม่ลงหลุม
แต่คะแนนรวมก็ชนะแม่ พี่แมทธิวเลยยิ้มได้
ปะป๋าได้คะแนนนำที่หนึ่ง พี่แมทธิวที่สอง ส่วนแม่ ที่สาม
มาเอว่า ตกรอบตั้งแต่ยังไม่ได้เล่นจ้า

วันศุกร์ที่่ 11เมษายน วันนี้พยากรณ์อากาศบอกว่าจะมีแดด
แต่ตื่นเช้าขึ้นมาแดดยังไม่โผล่มาให้เห็นเลย แม่เลยหดหู่
แต่ปะป๋าบอกว่า ไม่เป้นไร เราไปเดินเที่ยวที่เมือง Ramatuelle ดีกว่า
เมืองนี้อยู่บนหุบเขาเล็กๆ อยู่ใกล้ๆนี้เอง ขับรถไปสิบห้านาทีก็ถึง

เมืองนี้เป็นเมืองเก่าแก่มาก บ้านเค้าก็อยู่ติดๆกัน ทางเดินก็แคบๆ
บ้านบางหลังดูเก่า จนน่ากลัว แต่นี้แหละคือเสน่ห์ของเมืองนี้



ยิ่งมึดฟ้ามัวดิน อากาศครึ้มๆดูน่ากลัวยังไงไม่รู้ เหมือนเมืองผีสิงเลย
ยิ่งไม่ค่อยมีคนเดินยิ่งน่ากลัว
ดูว่าน่ากลัวขนาดไหน มาเอว่ารีบกอดพี่แมทธิวใหญ่เลย อิอิอิ
ที่จริงมาเอว่ากลัวตกจ้า เพราะว่าแม่ให้ไปถ่ายที่บันได
มาเอว่าไม่อยากขึ้นไปถ่าย เลยกอดพี่ชายสะแน่นเชียว


เดินไปเดินมาก็วนมาที่เดิม เหมือนเมืองผีสิงจริงๆอะ
พี่แมทธิวเห็นป้ายชื่อถนน ที่เขียนว่า Rue des amoureux คือ ถนน คนมีความรัก
พี่แมทธิวเลยรีบเรียกแม่กะปะป๋ามาถ่ายรูปกับ
แหม พี่แมทธิวไอเดียดีจริงๆเลยนะจ๊ะลูก
รูปนี้พี่แมทธิวเป็นคนถ่ายให้แม่กับปะป๋า ฝีมือใช้ได้เลยจ้า


พี่แมทธิวถามปะป๋าว่า เมืองนี้มีคนอาศัยรึเปล่า
ทำไมเราไม่เห็นคนเดินไปมาเลย เห็นที่เดินก็มีแต่นักท่องเที่ยวเหมือนพวกเรา
แต่ไม่เห็นคนที่อาศัยเลย เค้าหายไปไหนกันหมด
งานนี้ปะป่าก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ก็จริงของพี่แมทธิว
บ้านดูเก่า แต่มีคนอยู่นะ แต่ คนหายไปไหนกันหมดก้ไม่รู้ แปลกจริง

คุณปู่กับพี่แมทธิวก็เดินสำรวจเมืองผีสิงกัน
คุณปู่เล่าว่า เมืองนี้นะ บ้านราคาแพงมากๆเลย
แม่ประหลาดใจ บ้านเก่าๆอย่างนี้นะ แพง
คุณปู่บอกว่ายิ่งเก่าๆนี้แหละ ยิ่งแพงแหละ พวกดาราดังๆก็ชอบมาแอบซื้อเก็บไว้
เพราะว่าเวลามาอยู่ที่นี้ มันเงียบสงบจริงๆ ยกเว้นช่วงหน้าร้อน ที่คนจะเยอะกว่าปกติ

ดูแค่บันไดทางขึ้นบ้าน เห็นแล้วยังไม่กล้าเดินขึ้นไปเลย
แต่ก็ดูแปลกเก๋ไปอีกแบบนึง

เหมือนกับว่าฟ้าฝนจะแกล้งพวกเรา พอจะกลับ แดดมาจากไหนไม่รู้ แดดออกเฉยเลย
ปะป๋าบอกแม่ว่า แม่น่าจะกลับไปถ่ายรูปใหม่นะ เพราะว่าแดดออกแล้ว
ปะป๋าบอกว่าปะป๋าจะพาเด็กๆกับคุณปู่ไปที่รถก่อน แล้วจะกลับมารับทีหลัง
แม่บอกว่า ไม่เอา ไม่กล้าเดินคนเดียว กลัวผี ตอนกลางวันแสกๆ อิอิอิ
ไม่เป็นไร ยอมให้รูปถ่ายออกมาไม่สวย ดีกว่าไปเดินคนเดียวในเมืองฝีสิง
ปะป๋ากับคุณปู่ ยืนหัวเราะแม่เฉยเลย


พอทานข้าวเที่ยงเสร็จ พวกเราก็รีบเตรียมตัวไปทะเลกัน
เพราะว่าปฏิหารมีจริง หลังจากที่อากาศมืดครึ้มมาหลายวัน
แดดมาออกวันสุดท้ายก่อนที่เราจะกลับ
นับว่าเป็นสิ่งที่น่าดีใจที่สุดดดดด


สองพี่น้องรีบเดินออกจากโมบิลโลมโดยไม่รอปะป๋าเลย
พี่แมทธิวเตรียมอุปกรณ์พร้อมสำหรับการเล่นทราย
ส่วนมาเอว่าก็เดินตามพี่ชายต้อยๆ
วันนี้มาเอว่ามาในชุดเหลืองเลยคะ
ชุดวันนี้ที่มาเอว่าใส่ คุณยายเป็นคนตัดให้มาเอว่านะจ๊ะ
แม่บอกมาเอว่า ว่า กลับไปเมืองไทย
หนูต้องไป ขอบคุณคุณยายที่ตัดชุดสวยให้มาเอว่านะจ๊ะ


ไม่ว่าจะไปไหน แม่ก็เรียกทุกคนมาฝากรอยเท้าไว้เป็นที่ระลึก
เมื่อคราวก่อนไปเล่นหิมะ เราสี่คนก็ไปฝากรอยเท้าไว้บนภูเขาแล้วทีนึง
คราวนี้มาทะเล เลยต้องมาฝากรอยเท้าไว้บนหาดทราย
โปรดสังเกตุ ดูเหมือนเท้าแม่จะสวยที่สุด อิอิอิ



แม่ชอบสะพานรักตรงนี้มากๆเลย เห็นวิว St Tropez ข้างหลังด้วย



มาดูมาดนางเล็กๆของแม่หน่อยจ้า
วันนี้อารมณ์ดี แม่เลยรีปถ่ายเยอะๆ
เผื่อคุณยายมาดูจะได้เห็นว่ามาเอว่าใส่ชุดที่คุณยายตัดให้มาเอว่า
มาเอว่าใส่มาเที่ยวทะเลด้วยคะ


มาเอว่าเล่นสนุกใหญ่เลย แต่วันนี้เนางเล็กๆข็ดแล้ว
เพราะมาเอว่ารู้ว่าน้ำทะเลเย็นมากๆ
วันนี้นางเล็กๆเลยไม่ยอมไปแต๊ะน้ำเลย


ส่วนพี่แมทธิวเล่นตามล่าหาขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า
ปะป๋าก็เล่นกับลูกไปด้วย ใครหาหินสีสวยมาให้แม่ก่อนคนนั้นชนะ อิอิอิ


พี่แมทธิววันนี้เล่นอย่างสนุกสนานเเพราะรู้ว่าวันพรุ่งนี้จะกลับบ้านแล้ว
แล้วต้องรอจนอีกหลายเดือน กว่าจะได้เล่นทรายอีก
ครั้งต่อไปเราได้ไปเล่นน้ำทะเลที่เมืองไทยจ้าลูกๆ
อากาศคงร้อนกว่าที่นี้มาก วันนี้ขนาดมีแดดแล้ว แต่แม่ก้ไม่กล้าให้ลูกใส่แขนสั้น
กลัวจะหนาวเกินไป พี่แมทธิววิ่งเล่นจนเหนื่อยเลย มีการมาบ่นว่าร้อน อิอิอิ



ทำไมปะป๋าหล่อจริงๆเลยวันนี้ ยิ่งเห็นยิ่งหลงรักปะป๋าอิอิอิอิ
JE t 'aime mon amour
et
je suis folle de toi



พี่แมทธิวมาถ่ายแบบชุดว่ายน้ำคะวันนี้
เห็นมาดพี่แมทะธิว แม่แซวว่าอีกหน่อยแม่จะส่งพี่แมทธิวไปประกวดนายแบบ
พี่แมทธิวบอกว่า ไม่เอา ไม่ชอบ
ดูเหมือนพี่แมทธิวจะไม่หนาวเพราะใส่กางเกงว่ายน้ำ
แต่จริงๆแล้ว ถอดเสื้อได้แค่ไม่กี่นาทีก็ต้องใส่เสื้อ แขนยาว
เพราะว่าเวลามีลมพัด ก็มีหนาวๆอยู่เหมือนกันคะ


พอเริ่มมีลมพัด ปะป๋าก็เอาว่าวออกมาเล่นอีกแล้ว
ว่าวอันนี้สมบุกสมบันมาก เล่นเมื่อวันก่อนก็ไปติดกับต้นมะพร้าว
แต่ก็ยังเอามาเล่นได้อีก สนุกจริงๆเลย ดูท้องฟ้าสีสวยมาก
ไม่อยากเชื่อเลยว่าเมื่อเช้านี้อากาศไม่ดีเลย
อย่า่งที่เค้าว่า ฟ้าหลังฝนงามตา จริงๆเลย



ไหนๆก็วันสุดท้ายที่เราจะอยุ่ที่นี้แล้ว
แม่กับปะป๋าเลยพาลูกๆไปเล่นของเล่นที่ Fête foraine
ซื้อบัตร สิบเอ็ดยูโรให้พี่แมทธิว เล่นได้หลายอย่าง
ส่วนมาเอว่า ไปซื้อเอาทีละอย่างเพราะว่าบางอันมาเอว่าก็เล่นไม่ได้
แม่กับปะป๋ายืนมองลูกสองคนเล่นอย่างมีความสุข
ทริบนี้เราได้พักผ่อนกันแบบจริงๆจังๆเลย
ได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกัน สี่คนพ่อแม่ลูก แถมคุณปู่อีกคน อิอิอ
อยากให้มีวันหยุดอย่างนี้บ่อยๆ
ไม่อยากกลับบ้านเลย ที่บ้านทางเหนือหนาว
อยากย้ายมาอยู่ทางใต้มากๆ
แต่ก็ไม่เป็นไร อยู่ไหนก็ได้ แต่ขอให้มีปะป๋าและลูกๆอยู่ข้างๆ แค่นี้ก็พอใจแล้วจ้า
แต่จะให้ดี ต้องย้ายไปอยู่เมืองไทยจ้า
....
รักปะป๋า รักลูกๆมากมายจ้า

วันนี้ไดยาวมาก เป็นตอนจบของทริบนี้แล้วจ้า อิอิอิ

ฝากความคิดถึง ถึง พี่ลูกหนู น้องหนิง พัช กิ๊บ พี่ปุ๊ก หยดฝน
น้อง แฟนประจำ พี่นุช poppy เจน
เพื่อนๆพี่ๆบ้านยุโรป
และเพื่อนอีกหลายคนที่แวะมาหาที่ไดบ่อยๆจ้า

ขอบคุณสำหรับความรู้สึกดีๆที่มีให้กันเสมอมาจ้า
Blue